Terwijl de luxe industrie langzaam lijkt te herstellen van een serieuze dip in de vraag van de consument, publiceert het Franse Hermès kwartaal na kwartaal opvallend goede groeicijfers. Ook dit afgelopen kwartaal weer. Analisten buitelen over elkaar heen om dat succes te duiden waarbij zaken als gecreëerde schaarste, ongeëvenaarde en compromisloze kwaliteit, wars zijn van trends, exclusiviteit, merkidentiteit en zorgvuldige beheersing van de productie(capaciteit) vaak genoemd worden. Dat laatste is bijvoorbeeld de reden waarom er geen Hermès monturen en zonnebrillen zijn.
Ik moet bij Hermès altijd denken aan voormalig toptennisser Andre Agassi en Wimbledon. Agassi was als teenager al een sensatie en een absolute publiekstrekker die niet alleen fantastisch tenniste maar met zijn rebelse imago wereldwijd veel fans had en een hele generatie voor tennis wist te winnen. Ieder toernooi in de wereld vocht om zijn deelname en betaalde hem torenhoge startpremies. Ondanks die status en populariteit speelde hij in 1988, 1989 en 1990 niet op Wimbledon dat voor iedere toptennisser de ultieme droom is en voor velen toch wel het allerbeste en beroemdste grand-slam toernooi ter wereld. De reden was dat Wimbledon hem verplichte om in het wit te spelen en dat weigerde deze rebel.
Het werd een heroïsche battle tussen twee iconen die dus maar liefst drie jaar duurde. Agassi enerzijds, Wimbledon aan de andere zijde. Na 3 jaar verscheen hij in 1991 eindelijk weer wel in Londen dat hij een jaar later ook op zijn naam wist te schrijven. Zoals ieder ander, speelde hij er gewoon in het wit. Precies zoals de Wimbledon regels voorschrijven. Wimbledon had gewonnen omdat het de eigen heritage en daaruit voortvloeiende regels belangrijker vond dan welke speler dan ook. Ook al heette hij Agassi. Vasthouden aan je heritage en met respect voor je roots vernieuwen en innoveren, maakt merken legendarisch. Wimbledon is daarvan een fantastisch voorbeeld net als Hermès.
Het lijkt misschien simpel om te doen maar het is verschrikkelijk moeilijk omdat de verleidingen om steeds meer te doen en daarvoor soms een beetje een loopje met je eigen regels (als die al er al zijn) te nemen, enorm zijn. Dat is precies wat er bij veel bedrijven gebeurt. Ook in de optiek. Zowel bij winkels als leveranciers. Hermès en Wimbledon laten zien hoe je met consistentie een ijzersterk merk kunt bouwen. Super mooi en inspirerend.
