De optiek is volop in beweging. Mede als gevolg van de vergrijzing worden winkels aan de lopende band overgenomen door investeringsmaatschappijen met veel geld en openen er tegelijkertijd nieuwe winkels op veel verschillende plekken. Die moeten hun plek dan nog wel gaan verdienen en zullen qua omzet niet snel de niveaus van de overgenomen winkels behalen. Maar ook zonder dat kan je natuurlijk succesvol zijn.
Ook bij de leveranciers gebeurt er van alles. Deze week maakte Charmant bekend dat het, na zoveel jaren in Nederland, de deuren sluit. Eerder gebeurde dat ook al met Menrad.
Serengeti is inmiddels overgenomen door Safilo en Marcolin door Marchon.
Eerder was dat al het geval bij Lindberg en Maui Jim door Kering en bij Barton Perreira en Vuarnet door Thelios dat ook een belang in Mykita verwierf terwijl ic!berlin al voor de overname door Marchon naar Marcolin ging. Rodenstock verkocht de eyewear divisie aan De Rigo Vision.
De fusie van Essilor en Luxottica in 2018 zijn we al bijna vergeten net als de daarmee gepaard gaande herschikking van de winkels van Pearle en Eyewish waardoor we nu Pearle, Eyewish en Grand Optical winkels hebben.
Al met al kan je spreken van een fikse reset bij zowel de leveranciers als de retailkant en het eind lijkt nog niet in zicht.
Aan de winkelkant krijgen we steeds meer ketens al willen de investeringsmaatschappijen ons en de consument graag laten geloven dat zij geen keten zijn. Best grappig om te lezen dat de media in onze branche bij iedere overname door Eyecare kritiekloos schrijven dat er weer een winkel is die zich heeft aangesloten. Daar is natuurlijk geen sprake van. De winkels zijn gewoon verkocht en de nieuwe eigenaren hebben zichtbaar moeite om voor de bonte mix van winkels een herkenbaar concept met serieus groeipotentieel te ontwikkelen.
Aan de leverancierskant hebben we te maken met steeds meer aanbieders en steeds minder echt grote spelers die op zich wel steeds groter worden, een middenveld met een beperkt aantal middelgrote bedrijven en vooral heel veel kleine spelers waarvan er nogal wat niet ouder zijn dan 10 of 15 jaar. De meeste daarvan verkopen peperdure monturen en zonnebrillen die qua product wellicht prima zijn (meestal in Japan gemaakt met goede materialen) maar tegelijkertijd weinig toevoegen en vooral meer van hetzelfde bieden. Qua merkidentiteit en merkbeleving hebben al die nieuwkomers weinig te bieden. Ze investeren alleen in business to business om de opticiens te imponeren maar zijn bij de consument totaal onbekend. Of dat een goede ontwikkeling is, moet nog blijken.
Vision-Today volgt het op de voet en houd je op de hoogte!
