Afgelopen maandag ontving EssilorLuxottica een select gezelschap opticiens in Capital C in Amsterdam voor een avond die in het teken stond van luxe. Het had verschillende sprekers uitgenodigd die ieder op hun eigen manier dagelijks met een of andere vorm van luxe bezig zijn.
David Bijlsma van Gassan vertelde over het illustere familiebedrijf waarvoor mensen uit de hele wereld speciaal naar Amsterdam komen. Het bedrijf richt zich sinds een aantal jaren exclusief op de top van de markt en heeft naast het House of Gassan en de boutiques op de Dam en in de P.C. Hooftstraat in de hoofdstad ook winkels in verschillende andere Nederlandse steden en op bijvoorbeeld Schiphol en Singapore airport. Zijn boodschap was duidelijk. Vraag gerust de hoofdprijs maar doe er dan wel heel veel voor terug. Zorg extreem goed voor je klanten, ontvang ze met alle mogelijke egards, organiseer veel events en geef ze super service.
Als tweede spreker was Alain Mikli uitgenodigd. Die is sinds een aantal jaren weer terug bij het merk met zijn eigen naam dat hij eerder aan EssilorLuxottica verkocht. De afgelopen jaren bracht hij veel tijd door in de fabriek in Agordo waar hij de medewerkers leerde hoe hij graag wil dat zijn ontwerpen gemaakt worden. Alain Mikli is geen massa product en exclusiviteit stelt andere eisen. Niet alleen aan de producten maar ook aan de winkels die ze verkopen. In de visie van Mikli kunnen opticiens iets aan zijn werk toevoegen maar het ook verpesten. Hij wond daar in zijn bijdrage deze avond bepaald geen doekjes om.
De laatste spreker van de avond was Richard Lems. Hij is bij Rituals Executive Director Format & Design en houdt zich in die rol vooral ook bezig met de 1.600 winkels van het bedrijf. Rituals is natuurlijk heel iets anders dan Gassan. Waar Gassan gaat voor echte luxe en de top van de markt, laat Rituals zich het beste vergelijken met bijvoorbeeld de Zara. Het levert affordable luxury, mooi verpakt in een luxe omgeving. Dat is weer een hele andere uitdaging dan die van Gassan.
De uitdaging voor opticiens is dat zij in de meeste gevallen niet zulke duidelijke keuzes gemaakt hebben. Zij verkopen vaak zowel luxe als ‘affordable luxury’ en niet zelden ook nog eens producten die niet eens in een van deze twee categorieën thuishoren. Uit de verhalen van de sprekers van deze avond bleek wel dat het dan lastig is om het echt goed te doen. Optiekzaken zijn er toch vaak voor iedereen van jong tot oud en voor mensen met een kleine en een grote beurs. Het blijft interessant om juist dit dilemma te analyseren en te kijken hoe we daar als optiekbranche mee om kunnen gaan. De sprekers op deze avond bewezen in ieder geval dat keuzes maken kan lonen!
